Στα καφενεία και στις πλατείες , όταν ένας νέος άνθρωπος έλεγε παλιότερα πως «δανείζεται» ώρες από τη μέρα του για να φτιάξει κάτι δικό του, ο κόσμος υπέθετε πως πρόκειται για το χωράφι, το μαγαζί ή το πτυχίο του. Σήμερα, η εικόνα έχει αλλάξει. Νέοι άνθρωποι από τα χωριά και τις πόλεις του νομού, σπουδασμένοι σε θετικές ή θεωρητικές επιστήμες, αφήνουν στην άκρη τα σχεδιαστήρια, τα εργαστήρια και τους κώδικες για να σταθούν μπροστά από την κάμερα ενός τηλεφώνου.
Η λεγόμενη «δημιουργία περιεχομένου» και το φαινόμενο των influencers δεν είναι πια ένα μακρινό αθηναϊκό ή ξενόφερτο καπρίτσιο. Εγκαταστάθηκαν για τα καλά στην ελληνική περιφέρεια. Η πανδημία και οι εγκλεισμοί της προηγούμενης περιόδου λειτούργησαν ως καταλύτης. Μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός δωματίου, το κινητό μετατράπηκε από εργαλείο επικοινωνίας σε παράθυρο προς τον κόσμο
Για πολλούς, αυτό που ξεκίνησε σαν μια αμήχανη προσπάθεια να σπάσει η μοναξιά, εξελίχθηκε σταδιακά σε καθημερινή ενασχόληση, σε ψηφιακό κατάστημα και, τελικά, σε βιοπορισμό.
Όμως, πίσω από τη λάμψη της οθόνης, τα λίγα δευτερόλεπτα βίντεο και τις χιλιάδες προβολές, τίθεται ένα ουσιαστικό ερώτημα: Τί σημαίνει πραγματικά να μετατρέπεις την ιδιωτική σου ζωή, τις συνήθειες και το γούστο σου σε προϊόν;
Ο χώρος των κοινωνικών δικτύων είναι αμείλικτος. Απαιτεί συνεχή παρουσία, έκθεση και μια αδιάκοπη τροφοδοσία του αλγορίθμου με νέο υλικό. Στην αρχή υπάρχει ο φόβος της έκθεσης, ύστερα έρχεται η τριβή με την αρνητική κριτική και τα ανώνυμα σχόλια, και στο τέλος καλείσαι να ισορροπήσεις ανάμεσα στην αυθεντικότητα και στις απαιτήσεις της αγοράς. Για να αντέξει κανείς σε αυτό το περιβάλλον, χρειάζεται συγκρότηση, γερό στομάχι και τη συνειδητοποίηση ότι η ψηφιακή αναγνωρισιμότητα δεν ισούται απαραίτητα με την προσωπική ολοκλήρωση.
Το θετικό στοιχείο αυτής της μετάβασης είναι πως καταργούνται οι γεωγραφικοί περιορισμοί. Ένας νέος άνθρωπος δεν χρειάζεται πλέον να μετακομίσει στην πρωτεύουσα για να στήσει μια επιχειρηματική δραστηριότητα ή να αποκτήσει κοινό. Μπορεί να το κάνει από το σπίτι του στην Πουλλακίδα, στο Λυγουριό ή στο Άργος, φτιάχνοντας μια δική του κοινότητα και συνδέοντας την ψηφιακή εικόνα με το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Παράλληλα, όμως, δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε. Η δημιουργία περιεχομένου είναι ένας στίβος με ημερομηνία λήξης αν δεν συνοδεύεται από πραγματική δομή, επιχειρηματικό σχέδιο και γνώση της αγοράς. Τα trends αλλάζουν μέσα σε μια νύχτα και οι αλγόριθμοι προσπερνούν τους πάντες χωρίς συναισθηματισμούς.
Η νέα γενιά της Αργολίδας δοκιμάζει νέους δρόμους, μακριά από τα παραδοσιακά καλούπια που της όρισαν οι σπουδές ή η ντόπια παράδοση. Το αν αυτό το νέο «επάγγελμα» έχει βάθος και διάρκεια, θα το δείξει μόνο ο χρόνος. Το βέβαιο είναι πως η αυθεντικότητα, η δουλειά πίσω από τις κάμερες και η σωστή διαχείριση της δημόσιας εικόνας παραμένουν οι μόνες σταθερές αξίες, είτε μιλάμε για το χαρτί της εφημερίδας, είτε για το γυαλί της οθόνης.
0 Post a Comment:
Δημοσίευση σχολίου