Ακριβώς. Το διαδίκτυο είναι απλώς ο «δρόμος»· ο αλγόριθμος προσφέρει το «όχημα», αλλά ο χρήστης είναι αυτός που πατάει το γκάζι.
Η παραπληροφόρηση (fake news, clickbait, παραποιημένες εικόνες) στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην ψυχολογία της κοινοποίησης. Σπάνια εξαπλώνεται επειδή είναι πειστική· εξαπλώνεται επειδή ενεργοποιεί συγκεκριμένα αντανακλαστικά:
Το συναίσθημα υπερνικά τη λογική: Ειδήσεις που προκαλούν θυμό, φόβο, ενθουσιασμό ή οργή μοιράζονται πολύ πιο γρήγορα. Όταν νιώθουμε έντονα, η κριτική μας σκέψη μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Επιβεβαίωση πεποιθήσεων (Confirmation Bias): Έχουμε την τάση να κοινοποιούμε αμέσως κάτι που συμφωνεί με αυτό που ήδη πιστεύουμε, χωρίς να μπούμε στον κόπο να το διασταυρώσουμε.
Η ταχύτητα της «πρώτης είδησης»: Η ανάγκη να φανούμε ενήμεροι ή να ενημερώσουμε πρώτοι τον κύκλο μας οδηγεί στο πάτημα του Share πριν καν διαβάσουμε ολόκληρο το άρθρο.
Πώς σπάει ο αλυσίδα;
Η λύση δεν είναι να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τα κοινωνικά δίκτυα, αλλά να εφαρμόζουμε τη λεγόμενη «ψηφιακή υγιεινή»:
Παύση πριν το Share: Αν μια είδηση σου προκαλεί ακαριαίο θυμό ή ενθουσιασμό, περίμενε 1 λεπτό.
Έλεγχος πηγής: Ποιος το γράφει; Είναι έγκυρο μέσο ή ένα άγνωστο blog με υπερβολικό τίτλο;
Διάβασμα πέρα από τον τίτλο: Συχνα οι τίτλοι είναι εσκεμμένα παραπλανητικοί (clickbait) για να τραβήξουν κλικ.
Διασταύρωση: Υπάρχει η είδηση σε άλλα ανεξάρτητα και διασταυρωμένα μέσα;
Θυμήσου: Κάθε φορά που πατάς Share ή Retweet, δίνεις τη δική σου φωνή και αξιοπιστία σε αυτό που αναδημοσιεύεις. Το αν θα σταματήσει ένα ψέμα ή αν θα φτάσει σε χιλιάδες ανθρώπους είναι, τελικά, δική σου επιλογή.
0 Post a Comment:
إرسال تعليق